Verhaaltje over een dinosaurus: Pip en de sterren

3 tot 7 jaar · 4 min voorlezen

Pip, de zwevende dinosaurus

Lang geleden, in een warm bos vol varens, woonde een kleine dinosaurus. Hij heette Pip. Pip was groen met gele stippen, en hij had een lange nek en korte, stevige pootjes.

Pip had een bijzondere gave. Als hij heel diep inademde en sprong, ging hij hoger dan alle andere dinosaurussen. Zo hoog dat hij even bleef zweven, als een blaadje in de wind. Daarna zakte hij altijd zacht weer naar beneden. Dat was Pips superkracht.

Op een avond, toen de zon oranje werd, hoorde Pip een klein geluidje. "Piep! Piep!" Onder een hoge boom zat een vogeltje in het gras. Het was uit zijn nest gevallen en kon nog niet vliegen.

"Ik breng je wel terug," zei Pip. Hij tilde het vogeltje voorzichtig op zijn neus. Toen ademde hij diep in, nog dieper, en sprong. Hij zweefde langzaam omhoog, langs de takken, tot bij het nest. Het vogeltje hupte erin, naast zijn broertjes en zusjes. "Piep," zei het nog één keer, heel tevreden.

Pip zakte zacht terug in de varens. Daar stond oma Stegosaurus. Ze keek omhoog naar een boom vol paarse vruchten. "Die bovenste zijn het zoetst," zei ze. "Maar ik kan er niet bij."

Pip sprong en zweefde en plukte de mooiste vrucht. Hij gaf hem aan oma. Ze at hem langzaam op en sloot haar ogen. "Heerlijk," zei ze. "Dankjewel, kleine Pip."

Bij de rivier zaten twee kleine dinosaurusjes. Ze konden niet slapen. "We willen de sterren zien," zeiden ze. "Maar de bomen staan ervoor."

Pip glimlachte. "Kijk maar met mij mee." Hij sprong zo hoog als hij kon en bleef even boven de bomen hangen. Daar waren ze: duizend kleine sterretjes, twinkelend in de donkere lucht. "Ik tel ze voor jullie," riep Pip zachtjes. "Eén, twee, drie..." Beneden geeuwden de dinosaurusjes. Bij tien sliepen ze al.

Langzaam zakte Pip naar beneden. Het bos was nu stil. De krekels tsjirpten zacht. Een briesje liet de varens wiegen, heen en weer.

Pip was moe van al dat springen. Hij liep naar zijn eigen plekje, een zacht bed van varens onder een grote boom. Hij stampte het een beetje plat, stapje voor stapje.

Toen ging hij liggen. Hij legde zijn lange nek op zijn voorpootjes en krulde zijn staart om zich heen. Hij keek nog één keer naar de sterren tussen de bladeren.

Het vogeltje sliep in zijn nest. Oma sliep onder haar boom. De dinosaurusjes sliepen bij de rivier. En Pip ademde rustig in en uit, in en uit, tot hij ook sliep. Welterusten, Pip. Welterusten, kleine dinosaurus in je eigen bed.